Η κότα/ The chicken/ Das Huhn

Δεν ξέρω τι σκουλίκι ήταν αυτό που έφαγε η κότα μου σήμερα το πρωί αλλά το σίγουρο είναι πως ήταν μεταλλαγμένο. Νόμιζα πως θα μου ψωφίσει αλλά αυτή καθώς φαίνεται βάλθηκε να κατακτήσει το σύμπαν...I don't know what kind of genetically modified worm was the one that my chicken ate today. I thought it would die. As you can see not only didn't it die but it set in mind to rule the universe...

Κάποιος παίζει μ' εμάς/ Somene is toying with us/ Jemander spielt mit uns

Κάποιος παίζει μ’ εμάς, και εμείς πόσο το χαιρόμαστε. Κάποιος παίζει μ’ εμάς  κι εμείς πόσο τον φοβόμαστε. Αυτόν και τις διαθέσεις του. Απρόβλεπτες, άλλοτε να ταρακουνά ευχάριστα τα αόρατα νήματα κι άλλοτε να τα παρατά. Σκέφτομαι σε ποια στάση θα ήθελα να με βρει το τέλος του παιχνιδιού και προσπαθώ να μείνω σε αυτή όση ώρα αυτό διαρκεί. Μα έτσι ανυπάκουα και σφιγμένα τα άκρα μου με πονάνε, και δε μου αρέσει καθόλου το παιχνίδι. Θέλει πολλή ενέργεια η ακινησία και πόσο ζηλεύω τα άλλα ανέμελα καραγκιοζάκια αφημένα στη μουσική και στο ρυθμός της, και σε όλες αυτές τις απίθανες φιγούρες με τα όπα όπα και τα ντιριντάχτα…Ω, ναι λοιπόν, αβάντι μαέστρο!

Someone is playing with our strings, and we worship him for this. Someone is playing with our stings and we have a dread of him for this. Him and his unpredictable mood.

His happy full of energy one that makes our invisible wires move our bodies and souls and the other one that lets those wires suddenly go and of we fall straight onto the ground. I spend days thinking in which position I would like his abandonment to find my body and I try to stick to it for as long as the play lasts. But no one knows how long the play lasts. So I end up being in constant pain as a result to the disobedience of my hands and legs to the rhythm of his moves. It takes a lot of energy to remain still and it is the other puppets that I envy most, loose and happy shaking along to the rhythm of the puppeteer. And it is the music, the smooth moves, the crazy moves, the game! Oh, yes…Avanti maestro! 

Στο μποστάνι του παππού/ In grandpa's garden/ Im Opa's Garten

Από μικρό παιδί θυμάμαι τον παππού μου το Νίκο να πειραματίζεται με τις καλλιέργιές του. Τότε που η λέξη βιολογικό δεν είχε μπει στο ελληνικό λεξιλόγιο, ο παππούς ο Νίκος έψαχνε να βρει τα μυστικά της "ορθής" όπως την έλεγε καλλιέργιας, δίχως χημικά, τόσο στα φυτά που καλιεργούσε όσο και στα ζώα. Πολύ επιλεκτικός με την τροφή του, για την οποια φροντίζει πολύ περισσότερο από την εμφάνησή του, συνεχίζει αδιαλείπτως να ψάχνει και να ψάχνεται. Στην τελευταία μας κουβέντα πριν μία εβδομάδα, με μεγάλη χαρά με ξενάγησε στο μποστάνι το οποίο επιβεβαίωσε επιτυχώς ένα από τα τελευταία του πειράματα: Την καλλιέργεια με χώμα που έχει παραχθεί από λιόφυλλα. Ένα χρόνο τα είχε σε σωρό, να χωνέψουν καλά όπως μου είπε πριν τα στρώσει και καλλιεργήσει επάνω τους. "Καλό χώμα, με ουσία, και καλή πιότητα νερού", αυτά είναι τα μυστικά. "Και ήλιος", το μέγα αγαθό της ελληνικής γης. Παλαιότερα τον θυμάμαι να πειραματίζεται με φουσκί από κοτσιλιές και με φουσκί από ψάρια. Είχε και τις αποτυχημένες του προσπάθειες, λίγες αλλά ουσιαστικές στο να προχωρήσει σοφότερος. Στην τελευταία φωτογραφία εγγονός και δισέγγονη φτιάχνουν σαλάτα με τα λαχανικά που μαζέψαμε από... τον κήπο του παππού.  

Since I was a child I remember my gradpa Niko experimenting with allternative ways af cultivation, long before the words "bio" and "organic" enter the greek dictionary. He has always been very sceptical and concious concerning his food choices. Food for grandpa Niko is more important than clothes or any other material good. During my last visit to Kalamata, he showed me around to his latest achievement, his successfull garden for which he has used a self made olive-leaf compost. Nutritious soil and good quality of water are the basic keys to a successfull organic cultivation according to my gradpa. "And the sun" he adds, the great gift of the gods to Greece. On the last picture his grandson and great granddaughter are making salad using the vegetables we collected from...grandpa's garden.

bakakaki on the rocks

Τα φίδια ξύπνησαν/ The snakes woke up/ Die Schlangen sind aufgewachen

Σήμερα στην παραλία δεν ήξερα από πού να αρχίσω. Και πάνω που νόμιζα πως είχα καθαρίσει έστω αυτό το μικρό κομμάτι, ένα κεφάλι εμφανίστηκε, με μακρυά όπως αποδείχτηκε ουρά.../ It was hard to find a place to start today at the beach. Not that I was able to finish cleaning this very small area I chose. It seams that rubbish have no end. Once you find their head, an endless tail follows... 

Το φίδι έφυγε ύστερα από λίγο και τη θέση του πήραν άλλα μυστήρια πλάσματα που ταξιδεύουν χρόνια καθώς φαίνεται στο βοτσαλένιο ουρανό τους. Έχει και αυτός ο ουρανός φεγγάρι και πουλιά και τρύπες, μόνο που δε συμβαίνει και τίποτα το ιδιαίτερο αν πέσεις μέσα τους. ΟΟΟ/ The snake left after a while and other mysterious creatures took its place. It seams that these creatures have been travelling for many years in their pebble sky. Like any ordinary sky it has a moon and holes. They are not all black, however nothing special happens if you fall into them. OOO  



Και ως γνωστόν κάθε παραμύθι που σέβεται τον εαυτό του χρειάζεται και μια νεράιδα. Η δικιά μου εμφανίστηκε εξ απροόπτου λίγο πιο πέρα, πίσω από ένα αλμυρίκι. Δε φορούσε ρούχα και όπως μου αποκάλυψε είχε ξεφύγει από ένα πορνοπεριοδικό, το οποίο την κυνηγούσε μαζί με ένα φίδι, και κάτι μεγαλά ΟΟΟ. Αλήθεια σας λέω!/ And every fairy tale that respects itself needs a fairy in order to be completed. My fairy appeared behind the beautiful trees that grow by the beach. She had no clothes on. She revealed to me that she had just escaped from a porn magazine, that was still chasing her along with a snake and some big OOO. Yes, it's true, indeed!

                                                                                        



Γράμμα από τη Φιλανδία/ Letter from Finland/ Brief aus Finland

Στη Φιλανδία αυτή την περίοδο νυχτώνει στις 11 το βράδυ. Οι λίμνες έχουν ξεπαγώσει και τα βατράχια θα γλεντούν τον ερχομό της Άνοιξης όπως και εδώ φαντάζομαι. Η Νανά έστειλε τις ευχές της και μου έφτιαξε την ημέρα. Έστειλε και λίγο από το μακρυνό εκεί, του οποίου η μυρωδιά με αποπροσανατολίζει κάθε που πέφτω για ύπνο. Ευχαριστώ Νανά. Και του χρόνου! In finland it gets dark at around 11 pm this time of the year. The frozen water has melt in the beautiful lakes and the frogs have started partying I guess, just like the frogs here. Nana sent her wishes and made my day. She also managed to send something from the Finish reality, a scent I would say that takes me away every time I lie on this beautiful pillow.  

Κατά τύχη στα τείχη...

song of the day/το τραγούδιτης ημέρας: unknown embracement/ ξένες αγγαλιές